Nowe nazwy grzechów

Świat, który za wszelką cenę stara się wyeliminować Boga z powierzchni ziemi i nieba, próbuje również podważyć jedno z fundamentalnych pojęć chrześcijańskich jakim jest grzech.

Chrześcijanie (biblijni) wierzą, że każdy człowiek, bez wyjątku, jest zepsutym grzesznikiem. Nie ma i nie było ani jednego sprawiedliwego człowieka na świecie w całej historii istnienia ludzkości (patrz: Rzym 3:12; Ps 14:3; Iz 64:6). W naszym humanistycznym świecie, w którym człowiek jest centrum wszechświata, nie ma miejsca na takie nauczanie. Biblijna nauka o całkowitej deprawacji człowieka jest wypierana przez współczesność, w której najwyższą wartością jest człowiek, a nie Bóg. Wiara w ludzką dobroć ułatwia niewiarę w zastępczą śmierć Jezusa na krzyżu. Jednak Biblia mówi, że jedynym sposobem, by nasz grzech został przebaczony, jest wiara w ofiarę Jezusa – Jego śmierć w naszym miejscu. On poniósł karę, na którą zasłużyliśmy my. Na Jezusa, który nie popełnił ani jednego grzechu, spadł Boży gniew, Boży sąd, Boża kara, Bożą świętą nienawiść. Bóg Ojciec ukarał Jezusa jak gdyby był nikczemnym grzesznikiem. Grzech jest poważną rzeczą. Gdybyśmy nie byli grzesznikami, śmierć Jezusa nie byłaby potrzebna. Nie można mówić o grzechu jak o czymś mało istotnym, jak gdyby mówiło się o jajecznicy na śniadanie. Jeśli nie zrozumiemy czym i jaki jest grzech, nie zrozumiemy Ewangelii.

Zauważyłem, że w ostatnim czasie (i nie tylko zresztą) świat stara się pozbyć słowa “grzech” ze słownika, nazywając go chorobą lub nałogiem, a te powszechniejsze grzechy, powoli stają się “normalne”. Nie są więc chorobą czy nałogiem, ale po prostu normą, którą należy szanować i tolerować.

Grzechy zyskuje nowe nazwy, aby przyjemniej brzmiały i nie budziły negatywnych emocji. Świat stara się nas przekonywać, że grzeszenie to normalna rzecz i tak naprawdę nie jest to nic złego. Często na samo pojęcie “grzech” ludzie reagują teraz śmiechem, nawet zboczenia zyskują nowe “cool” nazwy, tak by łatwiej można było zagłuszyć sumienie.

Na przykład, wiemy od dawna, że romans to normalna rzecz jakiej nie należy sobie odmawiać. Wręcz przeciwnie – wskazane jest by od czasu do czasu romansować – tak przecież robią niemal wszystkie gwiazdy Hollywood. Dawniej było to cudzołóstwo lub zdrada (w przypadku osób zamężnych).

Niedawno dowiedziałem się, że prostytucja/nierząd to dzisiaj… swingowanie – i jest obecnie trendy. Nowoczesna nazwa dla tego “najstarszego zawodu świata”. Nie jest niczym złym, a o grzechu nie ma mowy.

Pedofilia to dzisiaj boyloving, zboczeniec nie jest zboczeńcem, ale homoseksualistą. Pijaków również nie ma – są osoby chore na chorobę alkoholową. Leniuchy to nie leniuchy, ale osoby cierpiące na prokrastynację, a zgorzkniali i agresywni – na zespół zgorzknienia pourazowego (sic).

Na koniec cytat z portalu gazeta.pl z artykułu Sekrety pokolenia JP2

(…) Seks, czyli dochowanie czystości przedmałżeńskiej, masturbacja, trudności z modlitwą, niechodzenie regularnie na msze. Ale słyszałem, że jak coś staje się chorobą, to nie jest grzechem. Masturbacja na przykład może być nałogiem i w tym momencie nie jest grzechem. Słyszałem w Radiu Józef, że jak to się staje nałogiem, to nie jest grzechem. (…)

Nie wiem co mówili w Radiu Józef, ale jeśli to prawda, to tylko pogratulować. W kontekście mojego artykułu wynikałoby, że nikt nie jest grzesznikiem, ale za to mamy bardzo chorowite społeczeństwo ;)

Z prokrastynacyjnymi pozdrowieniami (wiele dni odkładałem napisanie tego artykułu), Ian.